Treinen spotten

Eigenlijk ga ik niet vaak treinen spotten op een station in de buurt.



Waarom niet?


De vraag is, wat moet je eigenlijk met die foto's?



Ik gooi ze op dit blog en op het 3-rail forum, ze worden 10 keer bekeken, en dat is dat.

En dan zijn er ook nog erg aanlokkelijke alternatieven voor treinen spotten,

ik ben bijvoorbeeld op dit moment "De zesde man" van David Baldacci aan het lezen.



En dat is, laten we eerlijk zijn, een erg spannend alternatief.

Denk daarbij ook aan de comfortabele stoel en het kopje dampende koffie.



Maar goed, soms, heel soms, of zeg eigenlijk maar: bijna nooit, doe ik gewoon eens niet het voordehandliggende.



Vanavond heb ik dus foto's gemaakt op dat stationnetje in de buurt.



Foto's van het omlopen van twee 6400, voor een staaltrein naar de Hoogovens (Tata steel voor de kenners).



En als Photobucket een beetje mee wil werken, plaats ik ook een filmpje.




Photobucket doet het niet, maar Youtube wel. Voor de liefhebbers dus een waardeloos filmpje:



Hachelijk?

Fremo en de zolderspoorbaan

Regelmatig bezoeker van dit blog, Ronaldo, die ik hier trouwens alleen mag noemen omdat hij in het echt Ronald heet, kwam gisteren bij ons gebak eten (we hadden een verjaardag, kijk maar naar vorig bericht).


Als enthousiast bezoeker van dit blog had Ronaldo een bijlage uit de plaatselijke krant mee, over de uitbreiding van Sprookjeswonderland.



Een bezoek aan SWL (en niet alleen aan de Vrolijke Friet, uiteraard!!) staat dus nu op de agenda!

Daarnaast was Ronaldo ook heel enthousiast over het Fremo gebeuren.



Zo enthousiast zelfs, dat hij een wagon meegenomen had voor de zolderspoorbaan of voor op een Fremo module.



Waarschijnlijk herkennen alleen de echte kenners / dinosauriers onder de blogbezoekers deze wagon!



Het is er een van postbezorger PostNL, voorheen TNT Post, daarvoor TPG Post en in een ver, zeer ver verleden PTT (kort voor Staatsbedrijf der Posterijen, Telegrafie en Telefonie).



Voor de digibeten: het gaat hier dus om fysieke, veelal op papier, post, die sinds 1839 per trein kon worden vervoerd, en niet om e-mail, tweets en dergelijke, die heel belabberd per trein te vervoeren zijn.

Graag laat ik ook zien dat deze koudere en winderige herfstachtige dagen uitnodigen tot leuke binnenaktiviteiten, zoals daar zijn: de zolderspoorbaan.



De regelmatige bezoeker van dit blog ziet dat het innerlijk van de tunnel waar de trein op het kiekje hieronder voor geparkeerd staat, is voorzien van een betegelde tunnelwand, de andere kant van de molshoop is voorzien van rotswand en tunnelportaal.



Natuurlijk moet er veel meer werk verzet worden, maar niet te snel, want het is niet de bedoeling dat een zolderspoorbaan ooit af komt!




Ronaldo bedankt! En voor jou en de andere bezoekers van dit blog: jullie gaan er hier meer over lezen!

Hachelijk?

Over herfststormen en druk

De argeloze bezoeker van dit blog zal wellicht denken: het vorig bericht is van woensdag, die Frank-103 maakt niet veel mee!



Dat is dus niet geheel waar, ik heb het eigenlijk te druk voor zo'n stom blog, ik heb helemaal geen tijd om het bij te werken!



Natuurlijk speelt daarbij ook een niet onbelangrijke rol dat de rest van de familie 103 zich vermaakt met het computerspel City of Wonder, waarbij ze mijn PC gebruiken!



Of beter gezegd: misbruiken!



Tuurlijk zeg ik iedere keer weer dat mijn PC niet bedoeld is voor domme computerspelletjes,



maar als ze dan een stukje tekst van mijn blog citeren ben ik mooi gezien!



Nu ik dan toch niet achter de PC zit, dan kan ik voor jullie natuurlijk gaan kijken waar de plaatselijke brandweer



zich op een willekeurige winderige donderdagavond allemaal druk om maakt!



Omdat de gemeentelijke plantsoenendienst niet thuis gaf terwijl de medewerkers waarschijnlijk wel thuis zaten,



moest de brandweer een boompje op deskundige wijze kortwieken.



Waarbij jullie op de kiekjes kunnen zien dat die brandweerman in dat Nederlands elftal pak niet echt haantje de voorste is, maar een echte drukker lijkt!



Buurman Roel maakt een kiekje voor de lokale digitale krant, ik maak wat prentjes voor het blog.



Komende week zal ik proberen een inhaalslag te maken, als ik tenminste bij mijn PC mag.




















Eehhhhh kan

















Hachelijk?

Woensdagmorgenfietsen en verjaardagen

Hoogtepunt vandaag bij de familie 103 is natuurlijk dat er eentje jarig is! Tralalalalaaaaa gebak!



Voordat jullie er iets van gaan denken: ik heb de slingers uitgezocht! Of is dat helemaal bedenkelijk?



Dan was het vanmorgen ook erg zonnig en vrijwel windstil, er was geen excuus om niet te fietsen! Hoewel de koeien op deze foto's een fietstocht wel een beetje hachelijk maken!



Dus heb ik een gezond rondje gefietst in de omgeving.



Soms vraag je je wel af wat voor wolken een vulkaan moet produceren om de luchtvaart in de war te brengen.



Gelukkig en uiteraard geheel toevallig kom ik tijdens het rondje



op een aantal punten een leuke spoorlijn tegen, dat vraagt natuurlijk om smaakvolle en leuke kiekjes!
(Excuses voor voorgaand afschuwelijke afbeelding van een boot. Ik hoop dat jullie niet te erg geschrokken zijn. Het zal niet meer gebeuren, hoop ik)



De beide 2200 staan op het terrein van Tata Steel (voorheen Corus en daarvoor De Hoogovens), maar die VIRM hieronder, wie herkent het station waar ik die foto gemaakt heb?



Hachelijk?

Een rustige zondag

De zondag begint voor mij meestal met een partijtje voetbal in het park.Vandaag was ik daar zelf snel klaar, naast de rechter enkel laat nu ook iets (een spier?) in mijn linkerbeen zwaar te wensen over.



Na het voetbal volgt uiteraard een verfrissende douche, waarna het ontbijt klaar staat. Daarna was het tijd om naar de verjaardag van Mitchell te gaan, die echter ziek te bed lag, het was niet handig als we gebak zouden komen eten.

Jullie begrijpen: dat is balen!



Dus werd na snel overleg met Jon (die ik hier probleemloos kan noemen omdat hij John heet) besloten dat we het grut zouden uitlaten bij een plaatselijk strand. Hoewel het volgens buienradar vanuit het westen zou opklaren, was dat kennelijk niet het westen waar wij ons bevonden.



Na een potje voetbal op een schoolpleintje, om de spieren weer even op te rekken, moest het strand er aan geloven! Dan vragen de onregelmatige bezoekers zich vast af: wat moet je op dat strand?



Gore zandbende, harde wind en gezout water. En teveel schreeuwende kinderen.



Voor die onregelmatige bezoekers moet ik de koek en zopie op het strand dan gaan noemen.



Achter het glas, een koffie met een verse appelpunt, dan is het strand toch echt minder vervelend!



Na koffie en gebak moeten we het inmiddels ergens op het strand rennende en schreeuwende grut weer opzoeken.



Ik maak nog snel wat kiekjes van andere strandbezoekers, en dan niet van de blote,



maar van de opvliegende strandbezoekers.



Waar er trouwens een hoop van zijn!



Na zoveel sportieve jolijt is het tijd om weer naar huis te gaan, avondeten, TV en de dag af te sluiten met een blogberichtje voor jullie.



Penibel?

Fremo bij Wim de kok

De Fremo vereniging van Wim de kok had vandaag een besloten knutseldag.



Maar, zo hadden ze besloten, mochten er vandaag wat geïnteresseerden komen kijken.



Neef Richard en ik hadden al diverse keren overwogen iets aan modulebouw te gaan doen, om een kleine demontabele spoorbaan te gaan bouwen.
En misschien zouden er meer familieleden te porren zijn om mee te doen, zoals neef Erik en m’n broer Rob.



De Fremo modules (havenspoor) zijn behoorlijk compact en de elektronica is vrij eenvoudig.



De digitale LocoNet centrale die voor de voeding zorgt is ook niet bijzonder kostbaar. Bij Fremo is het de bedoeling dat je met een handregelaar jouw lok bestuurt, mee loopt langs de baan en de gewenste rangeerbewegingen uitvoert.


De behoefte aan loks en wagons is hierdoor ook vrij beperkt, veel meer dan 1 lok kan je toch niet bedienen.



Wim heeft alle wissels handbediend gemaakt, je kan bij Fremo toch niet op topsnelheid rondjes rijden en je bespaart hierdoor een boel geld aan wisselmotoren en elektronica.



Railmateriaal is van Peco of Tillig. Die enkele lok die je voor Fremo zou kunnen kopen vraagt wel om aanpassing naar RP25 wielen, verbeterde verlichting en detaillering.



Daar beginnen voor mij ook de bezwaren tegen Fremo, ik beschik over een aardig wagenpark voor Marklin, voor Fremo is dit niet bruikbaar.



Dat betekent weer nieuwe investeringen doen, in een lok en een paar wagonnetjes. Een bijbehorende Loconet regelaar. De modules moeten best wel netjes aangekleed zijn, meer gedetailleerd dan dat ik tot op heden ooit heb gemaakt (en dat is niet veel). Fremo organiseert rijweekenden, en een vrij (kinderloos) weekend kan ik me afgelopen 15 jaren niet herinneren.



Hoewel mij de bouw van een modulebaan nog steeds zeer leuk lijkt, gaan de Fremo loks te langzaam voor neef Erik en verwacht ik ook broer Rob niet enthousiast te krijgen, ze vallen waarschijnlijk af!



Ik ga er nog eens met neef Richard over praten, want wellicht is er ook een enkelsporige Marklin M-track modulebaan?



Hachelijk?