Moeders mooiste......

Voor het treintjesforum, maar natuurlijk ook voor de trouwe bezoekers van dit blog, heb ik afgelopen week een tiental boeiende treinenfoto's gescand.
(Parijs Gare de Lyon)



Ach, eigenlijk is het woord boeiend in combinatie met treinenfoto's natuurlijk overbodig, vanzelfsprekend zijn treinenfoto's boeiend!
(Parijs Gare de Lyon)




Bij de smaakvolle serie Duitse treinenfoto's werd door Sjoerd opgemerkt dat hij wel had willen weten om welke treinen het ging.
(Aix les Bains, langs het Lac du Bourget)



Eigenlijk ging ik er van uit dat jullie, als trouwe bezoekers van dit blog, dat wel wisten!
(Aix les Bains, langs het Lac du Bourget)



De plaatjes van vandaag komen uit een paar vakantieboeken uit de jaren '80.
(Dijon)



De foto's zijn gemaakt met een Pentax Me Super, een diafragma voorkeuze camera met ingebouwde lichtmeter.



De foto's zijn gemaakt op een Fuji fotorolletje en bij een inmiddels ter ziele zijnde fotowinkelketen afdrukt.
(Chambery)



Op de camera een 35-70 mm zoomlens, toen honderden guldens duurder dan de camerabody!
(Bij st Rambert d'Albon over de Rhône)



Een Lima schaalmodel van deze trein was niet inzetbaar op mijn Marklin M rails, anders had deze er zeker gestaan.



Nu is er een schaalmodel van Marklin van de grijze versie te koop.
(Een duplex in de buurt van Dijon)



Als ze de oranje uitvoering ook gaan maken, dan moet ik hier toch eens een goed gesprek gaan voeren met Madelon103. De grijze uitvoering wordt het alleen als ik die voor een scherpe prijs kan scoren.



Hachelijk? 

Een objectief verslag....

Als liefhebbende vader ga je natuurlijk met je zoon mee als hij tegen het dorpje verderop moet voetballen. De verwachtingen van Wesley zijn hooggespannen want misschien doen er klasgenootjes mee! Tijdens de wedstrijd was me al gevraagd of ik niet een aardig verslagje kon maken van hetgeen ik gezien heb.



Mag ik daarbij vooraf nog even opmerken dat ik niet erg sterk ben in het onthouden van namen? Tuurlijk plaats ik hier het verslagje (geanonimiseerd) ook, met foto's van een paar maanden terug.



Hier dan op verzoek een verslagje van de wedstrijd van de D5 tegen F in W. De weersomstandigheden waren niet helemaal ideaal voor een top wedstrijd, het miezerde en uit de richting van A kwam een koude wind. Nu moest de D5 tegen een D9 zodat vooraf de buit al binnen leek. Dat er om 09.00 dus maar 10 spelers aanwezig waren met een laatste afzegging om 08.55, leek dus geen groot probleem te zijn. Helemaal niet omdat de tegenstander F ook spontaan aanbood om maar 10 spelers op te stellen!

Goed, volgens de wijze lessen van Johan Cruijff hoeft de D5 maar één doelpunt meer te maken dan de tegenstander. Een eenvoudige opdracht toch? Een aantal spelers van de D5 viel het trouwens direct op dat je vanaf de velden van F een goed zicht had op de spoorlijn van Z naar U. Andere spelers werden afgeleid door de kleurstelling van de kleding van F, die is ook voorzien van witte vlakken. En op zaterdagmorgen in de vakantie om 09.00 moeten voetballen, wie verzint zoiets?



En dan de tegenstanders, die hadden het ook niet begrepen. Al vóór als de limonade (aan thee doet men tegenwoordig niet meer) schieten ze zo’n 5 keer de bal in ons doel. En als de D5 de bal heeft staan ze iedere keer hinderlijk in de weg en pakken ze de bal af. Bijna elke schot van de D5 beland direct in de voeten van een tegenstander. Dan komt er van aanvallen heel weinig!

Na de limonade heeft de D5 de wind mee, het miezeren is voorbij en de spoorlijn is plotseling achter ons. De ballen komen iets beter aan en met een paar snelle counters komen Bart en Tom tegenover de keeper van F te staan, helaas zonder de kans af te maken. Alleen Wesley is halverwege de tweede helft een keer trefzeker, de eer is gered! F schrikt daardoor ook weer wakker en maakt ook nog één of meerdere doelpunten (het in grote getale aanwezige publiek is inmiddels de tel kwijt). Gelukkig blijkt na afloop van de wedstrijd Danuccia jarig, na een zangpartij waar ze in Volendam jaloers op zijn, trakteert hij op chips en is de ochtend voor de D5 toch heel geslaagd!

Om een volgende wedstrijd meer kans op een overwinning te maken zouden jullie op de training (nog) meer tijd aan overspelen moeten besteden, nu wordt de bal te gemakkelijk aan de tegenstanders verspeeld!

Uit den ouden doos

Het zal jullie waarschijnlijk niet kunnen boeien.


En heel eerlijk gezegd boeit dat mij meestal niet.


Maar je slaapt er wel goed door!


Een toelichting, moet dat echt?



Ik kan best wel kort en bondig vertellen, bijvoorbeeld over treinen. Over de techniek en de ontwikkelingen door de tijd heen. Maar heel misschien zijn mijn verhalen soms, zeer incidenteel, een beetje langdradig.



Jaja, dat kunnen jullie je vast niet voorstellen toch (nu horen jullie te zeggen: nee hoor, die zijn helemaal niet langdradig!) .



Collega Harry was tijdens de lunchwandeling donderdag bijna in slaap gekletst door mijn verhandeling over spoorwegen en draaistellen in  het bijzonder. Best wel heel vervelend voor hem!



Niet dat ik daar verder mee zit, zie zin 2 van dit bericht, ik klets wel door! Ik heb nu besloten mijn best wel boeiende verhalen los te laten op het treintjesforum.



Gelardeerd (mooi woord van de week toch!) met oude plaatjes, die ik speciaal voor dit doel nu al urenlang zit te scannen terwijl ik een boeiende film had kunnen kijken.


Dan ga ik ze morgen plaatsen op het treintjesforum.

Jullie krijgen, voor die welverdiende nachtrust, nu al een voorproefje van foto's met tekst.
Want ook ik slaap heel goed op zo'n best wel boeiend verhaal over treinen!




Hachelijk?

Woensdagmorgenfietsen

Ik zat vanmorgen al op mijn racefiets, had het hek al van het slot, toen het grut me betrapte.


"We hebben vakantie" zeiden ze. "Lekker belangrijk" wilde ik zeggen, maar er hielp geen lieve moedertje meer. Ik moest thuis blijven, het grut moest worden gevoerd, aangekleed en vermaakt.



Natuurlijk had ik direct een boeiend dagprogramma bedacht, dat begon bij een uurtje foto's maken op station Amsterdam CS. Vervolgens naar het spoorwegmuseum in Utrecht om af te sluiten met een vette hap in een stationsrestauratie.



Maar er was een maar. Zoals altijd is er een maar.



Ze wilden niet.

Niet naar Amsterdam CS, geen foto's maken, niet naar het spoorwegmuseum en ook geen vette bek halen bij een stationsrestauratie.



Hoewel, een vette bek halen, dat wilden ze wel.



Als alternatief programma wilden ze wel eens op het kantoor van hun moeder gaan kijken. Kantoren zijn volgens kinderen altijd leuk: koffie-automaten voor onbeperkt warme chocolademelk, aardige collega's met voetbalkaartjes en fraaie computers om spelletjes op te doen. Een soort walhalla dus!



Of het werkelijk allemaal zo geweldig is op kantoor, dat mogen jullie zelf bedenken. Ik laat in ieder geval wat smaakvolle plaatjes zien van het uitzicht.



Dan het knutselwerk van gisteravond, graag toon ik jullie het extra spoor links achterin.



De verlichting in het kasteel.



En het grasknip en plakwerk van Ries met de groene vingers.



Hoewel aan de boom te zien is dat te fanatiek knipwerk ook risico's met zich mee brengt.



Hachelijk?

Dinsdagavondtreinen

De neven kwamen hier aan de spoorbaan knutselen. En koffie drinken!

En er viel ook best wel wat te knutselen. Er moest verlichting in het kasteel gemaakt worden.

En die wissel linksachter, voor een opstelspoortje, moest er ook komen.

Richard heeft zich bezig gehouden met de groenvoorziening. Erik had een aanvaring met de rechterwissel, die hardnekkig kortsluiting bleef geven.

Had hij de kortsluiting opgelost, bleek het wissel niet omgelegd te willen worden.

Maar goed, dankzij of ondanks deskundige hulp van Bips was rond 22.30 de spoortafel enkele groenstroken, een gammele boom en een werkend wissel rijker!

Hachelijk?

Over een witte Bips

Het kattebeest Bibbel (Bips voor intimi) is in huize 103 nadrukkelijk aanwezig, en soms buiten ook!


Het schrijven over zo'n kattebeest zorgt er vervolgens voor dat dit blog niet ingedeeld kan worden als een treinen, racebaan, fotografie of gewoon een boeiend blog.



Ik stort gewoon kiekjes van een kat in een boodschappentas over jullie uit.



Een kat in zijn mandje.



Of languit op schoot.



In de badkamer.



En dan nog niet met 1 leuk plaatje, nee, gewoon 10 matige kiekjes.



Het ergste voor jullie is dat ik er nog lol in heb ook! Eigenlijk maakt dat het ook gewoon eng.



Op het laatste plaatje, waarbij het al bijzonder bedenkelijk is dat ik dat op internet durf te plaatsen, laat ik jullie dan zien hoe eng. De familie 103 kijkt gezamelijk TV.



Hachelijk volstaat niet....

De mijlpaal

Hoeveel haal je er ongeveer in je leven? Diploma's bedoel ik dan.


Een veterdiploma,  2 zwemdiploma's ( A en B), verkeersdiploma, middelbare school diploma, typediploma, rijbewijs en voortgezet onderwijs.



Acht hoogtepunten in een mensenleven.



Voor Elise stond vandaag in het teken van het zwemdiploma A.



Hoewel ze grote moeite heeft of had met het gat en de mat, was ze niet zenuwachtig voor het afzwemmen.



Waarom zou ze ook, als je mag afzwemmen dan haal je het toch! En zo was het vanmiddag dan ook!



Natuurlijk maken de kadootjes en de knuffel met oma Lijda, die hier trouwens niet genoemd wil worden, het diplomafeest af!



Via een verjaardagsfeestje bij Elle spoeden we ons dan naar de snelle gezonde hap, hoewel de stemming in de auto 4 voor McDonalds en 1 voor Febo was, heeft de de keuze van Madelon103 voor de Febo gewonnen. Geen grappen graag over wie de broek aan heeft!



Helaas maakte de Febo de hooggespannen verwachtingen niet waar en zullen ze het de komende jaren weer zonder ons moeten doen. Nu Elise over 4 maanden naar verwachting haar B diploma gaat halen ga ik alvast een tafeltje bij de Mc reserveren.



Hachelijk?