Zo een DVD van Dirk Scheele en Peter, daarvan neem je het origineel mee in de auto en hoop je zelfs dat deze uit de auto wordt gepikt (alhoewel gewoon weggooien minder geld kost dan een zijraam). 
Kopietjes dus. En tijdens het branden kan dan toch een keer het weblog worden bijgewerkt. Maar waarmee? 
GastheerG heeft een hangende sluiter (de details verklap ik hier niet). Heb ik ook ooit gehad, in Portugal, door de warmte. Dan gaat de camera onderin de tas en baal je als een stekker. En in het minstens even warme Griekenland besluit de sluiter dan weer los te schieten en doet de camera het weer. GG heeft het slimmer aangepakt: al binnen 4 uur is de D70 ingeruild voor een professionele camera, maar daar tuint Madelon103 nooit in.Floyd Landis (beroepsmatig fietser) is heel positief getest. Dat klinkt heel positief, zou ik zeggen (het glas is halfvol ipv halfleeg). Maar in de wielrennerij is men niet graag positief. Tenminste, zo begrijp ik dat. Je mag pas meedoen met een fietstocht in Frankrijk als je negatief bent. Begrijpen jullie het nog?
Geen bericht hier dus.
Nou, de brander is op 80% en dus zal ik hier een paar foto's plaatsen en wens ik jullie een paar aangename weken toe.(Foto's: Zandvoort a Italia en een positieve nuttige uitvinding: de beertender. Dit exemplaar is van Frans)
(bericht nummer 565 van dit weblog). 
Foto's van een Amerikaanse bak. Deze stond geparkeerd op een goed toegankelijke oprit bij een huis, een nieuwe Mustang en nieuwe Corvette cabriolet, 
daar moest ik echt voor een tuin inlopen, en die heb ik dus maar niet op de foto gezet. 
Over ongeveer 3 weken kun je hier weer berichten verwachten, tot die tijd gaat de stekker eruit!
in de zon naar mijn idee veel leuker is dan in de regen, maar teveel zon is dan ook weer niet goed. Wanneer is het dan teveel zon? Dat hangt volgens de kenners dus van de wind af. Een verfrissende wind zorgt ervoor dat er geen sprake is van teveel zon. Persoonlijk zou ik zeggen: wolken zorgen er voor dat er geen sprake kan zijn van teveel zon. En dat met die winden: daar kan natuurlijk voor gezorgd worden. 
Alle wandelaars / fietsers aan de hachee met extra uien (of macaroni van Jacqueline met extra uien) en er is wind zat. Verfrissend? Maar dat lucht zeker op! Had ik niet zo lang geleden laten zien dat de plaatselijke spoorwegovergang werd afgesloten omdat de rails vernieuwd moesten worden, 
nu is de komende 2 maanden diezelfde spoorwegovergang afgesloten omdat de weg vervangen moet worden. (Ja, daarvoor was die freesmij van een paar dagen terug). Als jullie alle diepe teksten vandaag hier hebben bestudeerd dan komt natuurlijk de vraag op: 
wil de echte Frank103 opstaan? 
en sinds ik John uit Z hier niet meer heb waargenomen vraag ik me af of we daar ooit achter zullen komen. 
Of heb jij ook zo'n bakkie gehad, Bouwe? 
Het gruwelijke zwarte harige monster besluit nog even goed te kijken. Ja, ze ziet een bezoeker. Dan kruipt het gruwelijke zwarte harige monster tot achter het hek van haar kooi. De bezoeker waant zich nog veilig. Pas als het gruwelijke zwarte harige monster probleemloos
over het hekwerk van haar kooi springt, loopt het de bezoeker dun tussen de benen. Dan is het echter al te laat. De afstand tussen de bezoeker en het gruwelijke zwarte harige monster is dan heel snel tot nul gereduceerd. 
Vervolgens belandt het slachtoffer tussen de kaken van het gruwelijke zwarte harige monster. 
Gelukkig is de bezoeker van hoogwaardig kunststof en zijn de kaken van het gruwelijke zwarte harige monster niet zo sterk. Na deze inspanningen is het bazinnetje gelukkig bereid om het gruwelijke zwarte harige monster wat etenswaren te verstrekken. 
Of is ze gewoon bang geworden?
Vandaag naar Houten geweest (Euretco gebouw) met neef Erik en zwager Marco en natuurlijk een lok gescoord. Wat voor een lok? Een stoomlok. Verkochten ze dan geen racebaanauto's of andere boeiende zaken? Nou, er was een Duitse handelaar die een doos Carrera's bij zich had, maar toen had ik mijn meegenomen contanten al uitgegeven en verder vroeg hij nog 37 euro voor een Corvette, dus echt goedkoop was hij ook niet. Verder had de man ook nog Scalextric en Revell bij zich, maar zijn prijzen, tja, die waren toch hoger dan op een SLN beurs. 
En verder? Neef Erik heeft een railbus gekocht (uiteraard Märklin) mét geluid. Een dimensie aan het modeltreingebeuren die om navolging in de racebaanautootjes vraagt. De dieselmotor van de railbus hoor je gestart worden, je hoort de deuren, vertrekfluit, schakelen en natuurlijk de remmen. Verlichting is op afstand aan en uit te schakelen. Prachtig dus. 
Voor Bouwe hier weer een Amerikaanse bak, opnieuw een GMC. En de stoomlok, die komt morgen!
een Re 4/4 weet te noemen als er een voorbij komt rijden. Nu hoor ik de doorsnee (racebaan)autoliefhebber mompelen: eitje, net als in Nederland er alleen 1600 (en op de 1600 lijkende maar technisch verschillende 1700 of de van 1600 naar 1800 vernummerde 1800) rondrijden, zullen er in Zwitserland, 
het land van de Re 4/4, wel alleen Re 4/4 rondrijden. Fout natuurlijk! Want er is een duidelijk andere Re 4/4 I, een Re 4/4 II, een Re 4/4 III en natuurlijk de Re 4/4 IV. 
Dan is er nog een (mislukte) testlok geweest die eveneens luisterde naar Re 4/4, en die werd opgevolgd 
door de Re460. Kun je dan de verschillende Re 4/4 al uit elkaar houden, in Zwitserland hebben ze ook en Re 6/6 
en een Ae 6/6. De kenners roepen meteen dat het bij een 4/4 gaat om een BoBo lok en bij een Re 6/6 om een BoBoBo en bij een Ae 6/6 om een CoCo. Wat Suzanne presteert is dus goed te noemen. Ik ben trots. Maar binnenkort heb ik een paar weken om Elise de diverse Duitse loktypen te leren. Hoe dat afloopt laat ik hier uiteraard weten. En nee, een smeekbede om dat achterwege te laten, daar ga ik niet op in!
Onhandig genoeg heb ik de 1200 gepakt als onderwerp, in plaats van de RE 4/4. Die houden jullie dus tegoed. 
Neef Erik beweerde immers dan dochter Suzanne probleemloos een Re 4/4 kan aanwijzen! En dat vraagt natuurlijk om een test.
En een aantal van de standhouders verkopen ook racebaanauto's. Zondag zal ik natuurlijk jullie hier informeren over gescoorde koopjes. 
Elk verband met de omvang van mijn schaduw verwijs ik uiteraard naar het land der fabelen. Collega René zag mij lopen met de koeken in de hand (ja, zo sportief ben ik wel weer) en vroeg of ik de camera mee had. Nee dus. Hier vandaag geen gevulde koeken. Sorry, weblogbezoekers.
Omdat een bericht zonder foto's net zoiets is als een krant zonder strips of een glas cola zonder koolzuur, plaats ik hier een paar foto's die me doen denken aan de wereldberoemde cabaretier Herman Finkers. Herman had een fraai stuk (is uiteraard verfilmd) geschreven over de kerstgedachte: Kraamschuddn in Mariaparochie. Waarin Jozef timmerman is: "Frees niet", zei één van de wijzen... 
En dus hier een freesmachine! Ja, waren een aantal bezoekers bang dat er een stijgende lijn in de verhalen hier zat: vergeet het maar!
Zo'n sportdag, dat vraagt om foto's (eigenlijk vraagt, buiten mijn dagelijks werk, alles om foto's). En dan had ik het gisteren over de kwaliteit van de foto's. Waarop JeeWee antwoord: 
En, geïnspireerd door de Amerikaan dr. W.E. Deming, de persoon die Toyota 's werelds kwalitatief beste autofabrikant heeft gemaakt, gaat Ishikawa verder in op het continue proces van kwaliteitsverbetering. Waarbij perfecte kwaliteit een economisch onbereikbaar doel blijft. Zou ik hier een perfect verhaal moeten bloggen, voorzien van perfecte plaatjes en tekst, dan zou ik misschien één keer in de tien jaar hier iets plaatsen (is dat nog te optimistisch?).
Maar een constante twijfelachtige kwaliteit, dat lukt me meerdere malen per dag, al bijna een jaar en al ongeveer 550 berichten. Is hier dus een streven naar kwaliteitsverbetering waar te nemen? Ja. Maar de komende (tientallen) jaren zal dat waarschijnlijk onmerkbaar zijn voor de bezoekers hier.
En als ik dit verhaal nalees, gaaaaaaaaaaaaaaaap, dan valt me op dat ik kwalitatief 'verbeterde' foto's (waar ikzelf natuurlijk ook duidelijk op te zien ben) moeiteloos compenseer met nog twijfelachtiger verhalen. Zo zie je: een bezoek aan Frank103 is hachelijk! 
Natuurlijk was dit één van de twee Amerikaanse bakken die we gisteravond tijdens de fietstocht tegen kwamen. Zodat ik er nu dus nog 2 in reserve heb. Vandaag dus hier: de Citroën DS, beter bekend als 'de snoek'. Welk deel is Amerikaans aan de snoek? Dat is dus niet eenvoudig te beantwoorden. 
De radio was van Sony (Japans, gemaakt in Korea?), de benzine is Shell (kan dus overal vandaan komen) en de rest zou ik niet weten. Bouwe, suggesties?