Dordt in stoom, deel 2: de treinen

Natuurlijk mogen (stoom)treinen niet ontbreken op een stoomevenement!



Daarvoor moeten we - uiteraard -  naar het station! Om mee te beginnen: een spurt, die hebben we thuis niet.



Een aantal gekoppelde plan V uit de richting Limburg.



Koploper en SLT.



Dan komt de stoomtrein van de SSN (Stoomtrein Stichting Nederland) er aan.



Aan beide zijden van de trein zit een lok.



Als we instappen komt een speciale trein met gasten uit Duitsland aan,



getrokken door de 2225 van het spoorwegmuseum.



Wij gaan uiteraard met de stoomtrein mee,

 

reden om een lang en slaapverwekkend filmpje te maken!



Op het eindpunt is er gelegenheid om de 01 1075




en de 65 018 uitgebreid op de foto te zetten.



Hachelijk?

Dordt in stoom, deel 1

 Ries vroeg of ik ook zin had om naar Dordt in stoom te gaan, een stoomevenement in Dordrecht (ja hoor, je verzint het niet!).



Op de heenweg zijn we langs de modelspoorwinkel MTE in Vlaardingen gereden,



hoewel die meerdere mooie tot zeer mooie koopjes had ga ik niet een half uur in de rij staan voor de winkel om koopjes af te rekenen.



Zonder koopjes zijn we naar Dordrecht gereden,



gratis parkeren en dan met de pendelbus naar het centrum van Dordrecht.



Hoewel ik het gevoel had al ver in Limburg te zijn, had men geen Bosche bollen.



Dan maar aan de appeltaart!



Heikel?

De sportdag

Gisteren was de jaarlijkse sportdag, en hoewel de weersvoorspelling niet geweldig was ben ik toch gegaan.



Ook dit jaar had ik me weer opgegeven voor het fietsen, heerlijk door de weilanden en bossen.



De routebeschrijving was niet geweldig, zodat het best een speurtocht werd.



Bij een aardige uitspanning ben ik aan de verplichte koffie met appeltaart gegaan.



Op weg naar het restaurant waar we zouden lunchen begon het al aardig te regenen,



reden om de gezellige en smakelijke lunch over te slaan,



de route af te rijden en vervolgens vlot naar huis te fietsen.



Hachelijk?

De Lima Muizenkop, deel 2

 Nadat we (vooral of beter, voornamelijk, neef Erik) de Lima Muizenkop hadden voorzien van een ESU decoder en LED verlichting, bleek het treinstel bij mij op zolder vrij belabberd te rijden.



En dan druk ik me voorzichtig uit.



Dus ging het treinstel dinsdagavond mee in de Ford naar Erik, om daar eens wat ronden te rijden.



Al snel zagen we een brandplek aan de onderkant van de trein, zou de decoder zo warm worden dat het goedkope Italiaanse Lima plastic smelt?



Dat bleek gelukkig niet het geval, het blijft goedkoop Italiaans plastic, maar de Duitse ESU decoder wordt niet erg warm.



Na een best wel deskundige behandeling door Ries van het middelste draaistel, een jacobs draaistel voor de kenners, kunnen de kappen beter ten opzichte van elkaar bewegen.



De trein ontspoort niet meer.



De sleper maakt nog wel kortsluiting (raakt de assen - de massa- van het draaistel waaronder hij zit) waardoor Erik toch weer een paar zekeringen moet vervangen.



We maken een filmpje voordat Ries zich op de sleper stort,




met tot op heden weinig succes.



De LED verlichting lijkt het ook niet geweldig te doen, er komt dus een derde deel op dit blog over 'de muizenkop'.



Hachelijk?

Woensdagmorgenfietsen

Iedere 3e pinksterdag is hier de wereldberoemde wielerronde!



Heel het dorp loopt uit om te gaan kijken!



Hoewel dat niet de bedoeling was gezien de te verwachten megadrukte,



zijn we wel even gaan kijken.



Hoewel minimaal was er natuurlijk een kansje dat Gastheer Gerard op zijn blauwe Gios even zou laten zien hoe het betere bochtenwerk eruit ziet.



Nu moesten we het doen met willekeurige coureurs.



Goed te zien is ook dat de verkeersremmende maatregelen niet geheel effectief zijn.



Wellicht is oom agent ook bonnen aan het schrijven langs het parcours, voor verkeersdeelnemers die de 30 km/u zone aan de fietsschoenen lappen....

 

Erg boeiend, maar verderop lonkt de ijswinkel.



En de spoorwegovergang.



Hachelijk?

(voor Brillie: foto's en filmpje gemaakt met de telefoon...)

Naar de bios

Het kleinste grut is op kamp met de padvinders, dat gaf mogelijkheden om eens met het resterende grut naar een 12+ film te gaan in de bioscoop.



En om vooraf eens uit eten te gaan.



Hoewel het kleinste grut ook graag naar de bioscoop gaat en uit eten (McDonalds), was het nu mogelijk een avondprogramma te bedenken.



Culinair gezien was het top.



De film, The Avengers, kwam best wel over als een waargebeurd verhaal.



Maar als de kers op de appelmoes van een geslaagde avond



stonden er naast de bioscoop



2 fraaie lokomotieven geparkeerd.



Hachelijk?