Omdat Henk (Twentetrack), Harold (Porscheharry), Stef (Slot on the Attic) en Dikke Leo (Dikke Leo), zie links bij de links en willen hier uiteraard niet genoemd worden,
zich zo goed weten te beperken tot één smaakvol verslag over de classic race gooi ik er natuurlijk meteen een tweede deel achteraan.
Zo'n deel waarvan jullie waarschijnlijk denken: dat had van mij niet zo gehoeven. (naar Herman Finkers, voor de kenners)
Hierboven de Ferrari 512 (Spirit) van Henk, net iets sneller dan mijn Ferrari 312.
Het startveld van de touring klasse, met de hele snelle oranje Amerikaanse bak (ooit Scalextric) in het midden, links de zeer matige topzware Capri (Carrera) en aan beide zijden de beide Alfa's in 'dolletjes' look.
Voor de wedstrijd kan de auto (in de pitsstraat) geprepareerd worden.
Als je tenminste niet teveel afgeleid wordt door de in ruime aantallen aanwezige pitspoezen
die je overal op het circuit kon vinden.
Het uitzicht op het circuit voor de coureurs
En natuurlijk het zicht op de coureurs (het aantal deelnemende dames was heel bedroevend, één stuks, en nog veel erger was dat ze ook nog een stuk sneller was dan mij).
Voor sommige deelnemers was de baan te hoog.
Tijdens de eerste wedstrijd heb ik al geprobeerd heb het gewicht van de auto drastisch omlaag te brengen door deskundig het stuur uit de auto te rammen.
Helaas zonder het gewenste resultaat
Nogmaals een foto met een aantal van de deelnemers aan het evenement.
En de erg fraaie maar langzame Capri
Deelname voor de echte snelle coureurs was overigens niet geheel zonder risico!
Hachelijk?
Ook vandaag ben ik met één stuks grut een rondje gaan lopen, onder afschuwelijk gezang van dat grut (zeg maar niveau Fransje Bouwer). (De tweede minderjarige op de foto is een vriendinnetje van het grut waarmee ik een rondje ging lopen).
Zelf hebben we 5 zakken snaai aan allerlei gespuis (= minderjarigen) dat langs de deur komt verstrekt, 
de buit van ons grut is ook vele kilo's gesuikerde chocoladeproducten (mars etc). 
Alleen die eerder genoemde zakken, daar had ik ook een greep in kunnen doen, 
maar de buit van het grut is geteld en op de foto gezet en daar mag de papa niet aan komen. 
Zo wordt mijn snaaiwerk dus omgezet in snaaiwerk van het grut. 
Al met al dus een afschuwelijk gebeuren, dat hele Sint Maarten!
Deel 2 was simpel, hoewel niemand de roze velgen genoemd heeft. Punten voor Steffer (staat nu op 3) en Finger 2 (voor Renault). 
Deel 3 stond naast deze Twingo geparkeerd, de vraag is alleen: tizzun?
Donkere avonden waarbij er zelfs soms dagen zijn dat er geen voetbal op TV is. Dan is het tijd voor het frank103 weblog om opnieuw met de serie 'tizzun' te beginnen.
De eerste auto was door Steffer geraden, een Caddilac 62. Maar wat is onderstaande auto voor iets?
Het regende gistermorgen, en hoewel ik graag een stukje wilde fietsen, is het natuurlijk zeer hachelijk mijn echte Italiaanse Bianchi aan de elementen bloot te stellen.
Voor je het weet zitten de roestgaten er in (Italiaans aluminium roest ook, en Italiaans carbon schijnt zelfs gewoon op te lossen in de regen). Noodgedwongen, door overmacht, heb ik dus een andere activiteit moeten verzinnen.
Dat kostte me niet veel moeite, een van de zaken die zondag bij Cruquius minder was, was het moeten wennen aan een geleende regelaar. En dat terwijl ik zelf een fraaie slot-it regelaar heb!
Eén klein probleempje, ik heb geen XLR plug aan de regelaar zitten, maar bananenstekkers, en kan hem daardoor niet gebruiken. En dat ging ik dus gistermorgen oplossen! Even een electronicawinkel googlen, en dan in de automobiel (van degelijk Duits waterdicht en roestvrij blik). Een Neutrik XLR stekker op advies van Henk en een aantal contrabananestekkers, waarbij ze natuurlijk geen geel exemplaar verkopen!
Nu alleen nog opzoeken hoe de regelaar aan de XLR plug aangesloten moet worden.
Neef Richard is overgestapt op een Olympus E420 (zie de foto's van dinsdagavond treinen bij Ries) en wilde zijn oude analoge Minolta Dynax 500si met bijbehorende 28-80 lens en 3200 flitser kwijt. De foto's bij dit bericht zijn gemaakt met die lens. 
Vanavond heb ik weer het lokomotievenblog bijgewerkt, waarbij al snel bleek dat ik niet van iedere lok foto's heb. Die heb ik wel van de 81.
Maar niet van de 1631.
Als er dan niets boeiends op TV te zien is dan zijn een paar foto's snel gemaakt! Hachelijk? 
Hachelijk?
Ik was er in ieder geval en Ries was er ook. 
Maar Erik en Bakker Joop lieten het ernstig afweten!
Ries had op Eurospoor een digitale decoder met geluid gescoord voor een schappelijk bedrag.
En die moest ingebouwd worden in een schaal N V200.
En dus had Ries een deel van het frame verwijderd en de speaker onder de kap geplakt.
De decoder inbouwen mocht ik doen (voor het geval jullie het gevoel krijgen: spannend! Het is het op maat knippen, strippen en solderen van 8 draadjes). 
Om de werking van de centrale te testen (Roco Lokmaus) moet eerst de 216 een stukje rijden.
Dan is de V200 aan de beurt! De lok reageert zoals het hoort (iedere keer wel even aanduwen dus, gelijkstroomrommel.
